Dieta bezglutenowa a diagnostyka celiakii 

Źle się czu­jesz po spoży­ciu glutenu i starasz się wye­lim­i­nować lub ograniczać ten skład­nik? Warto sprawdz­ić, co jest powo­dem nieprzy­jem­nych objawów: aler­gia czy może poważ­na choro­ba – celi­akia. Ustal­e­nie fak­ty­cznej przy­czyny prob­le­mu jest kluc­zowe dla dal­szej diag­nos­ty­ki i dla Two­jego zdrowia. Czym różnią się uczu­le­nie i celi­akia? Sprawdź!

Objawy celiakii i alergii mogą być podobne…

Wymio­ty, bóle brzucha, biegun­ki, wysyp­ka, prob­le­my skórne… Tego typu objawy mogą świad­czyć zarówno o celi­akii, jak i alergii na gluten. Celi­akia może objaw­iać się jed­nak także w sposób nieoczy­wisty, wywołu­jąc np. zmęcze­nie, bóle głowy, afty, ane­mię, waha­nia nas­tro­jów, niepłod­ność czy nawet poronienia.

Celiakia i alergia – czym się różnią? 

Celi­akia jest chorobą o podłożu autoim­muno­log­icznym, w której prze­biegu gluten gra istot­ną rolę. Jego spoży­cie powodu­je niepraw­idłową reakcję orga­niz­mu – degradację kosmków jeli­towych, czyli małych wypustek pow­ięk­sza­ją­cych powierzch­nię chłon­ną jelit, przez co nasze jeli­to sta­ję się “nieszczelne”. Zniszc­zone kosm­ki nie mogą przyswa­jać odpowied­nio skład­ników odży­w­czych, co wywołu­je niedobo­ry i niedoży­wie­nie (stąd te różnorodne objawy i możli­wość roz­wo­ju różnych chorób np. osteo­porozy). Przy celi­akii szkodzi nawet min­i­mal­na ilość glutenu (np. obec­na w okruszkach chle­ba). Jest to pon­ad­to trwała nietol­er­anc­ja glutenu – która nie mija i z której nie moż­na wyros­nąć.

Aler­gia także pole­ga na nietol­er­ancji glutenu i niepraw­idłowej reakcji układu odpornoś­ciowego, jed­nak nie wywołu­je zniszczeń w jeli­tach i niebez­piecznych powikłań tego stanu. Nierzad­ko zdarza się pon­ad­to, że objawy nad­wrażli­woś­ci z cza­sem mija­ją.

Alergia czy celiakia? Jedno badanie da Ci odpowiedź

Jak widzisz, określe­nie, czy wys­tępu­je u Ciebie celi­akia czy aler­gia jest niezwyk­le ważne dla Two­jego zdrowia i pozwala odpowied­nio pok­ierować dal­szym lecze­niem. Skut­ki nielec­zonej celi­akii są bowiem dużo poważniejsze niż alergii -> nielec­zona celi­akia, aż 40 krotne zwięk­sza ryzyko zachorowa­nia na nowot­wory układu pokar­mowego.

W tym przy­pad­ku wystar­czy jed­no badanie, żeby sprawdz­ić, czy celi­ak­ię należy w ogóle brać pod uwagę. Choro­ba ma podłoże gene­ty­czne, dlat­ego bada­nia DNA wskażą, czy może u Ciebie wys­tąpić. Brak genów odpowiedzial­nych za celi­ak­ię wyk­lucza możli­wość zachorowa­nia.

Badanie gene­ty­czne jako jedyne daje wiary­god­ny wynik u osób ogranicza­ją­cych gluten czy nawet będą­cych na diecie całkowicie bezg­lutenowej. Bada­nia z krwi prze­ci­w­ci­ał oraz biop­s­ja wyma­ga­ją przy­na­jm­niej 6 tygod­niowej prowokacji gluten­em aby wynik nie był fałszy­wie ujem­ny. Wynik bada­nia gene­ty­cznego zawsze będzie pewny – więc nie musisz jeść przed nim glutenu, jeśli czu­jesz, że Ci szkodzi.

Masz geny odpowiedzialne za celiakię? Przebadaj też swoją rodzinę

Celi­akia to choro­ba dziedz­icz­na, co oznacza, że geny mogą wys­tępować u najbliższych członków rodziny. Jeśli zostaną wykryte u Ciebie, warto prze­badać też rodz­iców, dzieci i rodzeńst­wo. Choro­ba może być u nich nieak­ty­w­na, może też prze­b­ie­gać bezob­ja­wowo. Dzię­ki temu zyska­cie infor­ma­cję ważną na całe życie.

 

celiakia