Celiakia w rodzinie 

U kogoś z rodziny zdi­ag­no­zowano celi­ak­ię? A może dopiero ją pode­jrzewa­cie? To choro­ba dziedz­ic­zona, o podłożu gene­ty­cznym – warto więc prze­badać Was  wszys­t­kich. Dzię­ki temu zyska­cie pewność co do Waszego stanu zdrowia, a w razie potrze­by – szy­bko rozpoczniecie lecze­nie zmniejsza­jące ryzyko depresji, niepłod­noś­ci, raka i innych powikłań.

 

 

 

 

 

 

Na czym polega celiakia i dlaczego jest tak niebezpieczna?

Celi­akia to inaczej trwała nietol­er­anc­ja glutenu, która ma podłoże autoim­muno­log­iczne. To oznacza, że orga­nizm niepraw­idłowo reagu­je na gluten, wyt­warza­jąc prze­ci­w­ci­ała. Ataku­ją one kosm­ki jeli­towe, czyli małe wypust­ki odpowiada­jące za wchła­ni­an­ie dostar­czanych sub­stancji odży­w­czych do całego orga­niz­mu.

W prak­tyce powodu­je to kłopo­ty z przyswa­janiem wit­a­min, min­er­ałów, suple­men­tów czy leków. Orga­nizm sta­je się niedoży­wiony, lecze­nie nie przynosi oczeki­wanych rezul­tatów, a niedobo­ry powodu­ją różnego rodza­ju przykre i groźne dolegli­woś­ci.

Objawy i powikłania – to powinno Cię zaniepokoić

Cho­ci­aż celi­ak­ię kojarzy się z prob­le­ma­mi żołąd­kowo-jeli­towy­mi (biegun­ki, ból brzucha, wzdę­cia, zaparcia), najczęś­ciej pojaw­ia­ją się one u dzieci, kobi­et w ciąży i osób starszych. U więk­szoś­ci chorych schorze­nie objaw­ia się w inny sposób. Jaki? Mogą wys­tąpić np. bóle głowy, afty, zmęcze­nie, spadek libido, kłopo­ty skórne, bóle pleców czy ane­mia. Nielec­zona celi­akia może też powodować depresję, niepłod­ność, poronienia czy nowot­wory.

Celiakia może uaktywnić się w każdym wieku…

Zachorować mogą jed­nak tylko te oso­by, które posi­ada­ją konkretne geny (HLA DQ2.2 i/lub HLA DQ2.5 i/lub HLA DQ8). Aby choro­ba się uak­ty­wniła, niezbęd­ny jest jeszcze jak­iś dodatkowy czyn­nik: ciąża, stres, infekc­ja, zawał, spadek odpornoś­ci, podeszły wiek… Nie jest to więc jedynie choro­ba dzieci, o czym warto pamię­tać.

Z tego powodu diag­nos­tykę celi­akii najlepiej zacząć od tes­tu DNA, by sprawdz­ić, czy obec­ne są predys­pozy­c­je gene­ty­czne. Dopiero później wykonu­je się dal­sze bada­nia w kierunku akty­wnoś­ci choro­by.

Dziedziczenie celiakii – kto jest najbardziej zagrożony?

Przede wszys­tkim krewni I stop­nia – rodz­ice lub dzieci chorego. Praw­dopodobieńst­wo wys­tąpi­enia u nich celi­akii wynosi aż 1:6! W przy­pad­ku krewnych II stop­nia ryzyko to zmniejsza się, ale wciąż jest wysok­ie – się­ga bowiem 1:20.

Jeśli z kolei celi­akia zostanie wykry­ta u jed­nego z bliźniąt jed­no­ja­jowych, praw­dopodobieńst­wo, że cho­ru­je tez dru­gi to aż 75%. W przy­pad­ku bliź­ni­aków dwu­ja­jowych ryzyko to wynosi 11%.

Celiakia w rodzinie – najlepiej przebadać wszystkich

Europe­jskie Towarzyst­wo Gas­troen­terologii, Hepa­tologii i Żywienia Dzieci (ESPGHAN) rekomen­du­je wyko­nanie bada­nia gene­ty­cznego w kierunku celi­akii u  krewnych I stop­nia chorego. Nawet wtedy, gdy nie mają żad­nych objawów związanych z chorobą!

Co umożli­wia wyko­nanie tes­tu DNA?

wyk­lucze­nie celi­akii na 100% – brak genów oznacza brak choro­by;

sprawdze­nie, czy badana oso­ba ma predys­pozy­c­je gene­ty­czne do wys­tąpi­enia celi­akii;

zyskanie świado­moś­ci co do stanu zdrowia całej rodziny;

możli­wość uniknię­cia nieprzy­jem­nej biop­sji jeli­ta;

szan­sę na szy­bkie wdroże­nie leczenia i ochronę zdrowia blis­kich przed niebez­pieczny­mi powikła­ni­a­mi.

celiakia

celiakia express

Celiakia w rodzinie i co dalej?

Po zdi­ag­no­zowa­niu celi­akii konieczne jest prze­jś­cie na dietę bezg­lutenową. Tylko elim­i­nac­ja tego skład­ni­ka pozwala odbu­dować florę bak­teryjną jelit i znów rozpocząć wchła­ni­an­ie sub­stancji z poży­wienia czy leków. To więc jedy­na szansa na kom­for­towe i zdrowe życie – bez przykrych dolegli­woś­ci i niebez­piecznych powikłań.